Η ευεξία του παιδιού είναι συνεχώς η βασική μας προτεραιότητα https://shiningcrowncasino.gr/. Στην Ελλάδα, όπως σε όλο τον κόσμο, οι γονείς βιώνουν ένα μείγμα ανησυχίας και υποχρέωσης μπροστά στους ελέγχους υγείας και τους εμβολιασμούς. Αντικείμενο αυτού του κειμένου είναι να προσφέρει μια χρηστική και αληθοφανή οδηγία για το πώς ακριβώς λειτουργεί ο νεότερος παιδιατρική εξέταση, με βάση την πραγματικότητα των ελληνικών οικογενειών. Θα δούμε από κοινού τη σπουδαιότητα των συχνών εξετάσεων, το περιεχόμενό τους για κάθε ηλικιακή ομάδα και πώς είμαστε σε θέση να χειριστούμε ολόκληρη τη πορεία με αυξημένη σιγουριά και λιγότερο ανησυχία.
Τείνουμε να σκεφτόμαστε τον παιδίατρο μόνο όταν ο πυρετός εμφανίζεται ή ο βήχας δεν υποχωρεί. Η προληπτική φροντίδα ωστόσο, οι επισκέψεις που γίνονται ενώ το παιδί είναι καλά στην υγεία του, είναι που κάνουν τη διαφορά. Αυτές οι επαφές δεν είναι απλώς μια σύντομη μέτρηση βάρους και ύψους. Αποτελούν η ευκαιρία για τον ιατρό να δει την ολοκληρωμένη ανάπτυξη του παιδιού – το κορμί, το νου, τα αισθήματα και την κοινωνικότητά του – σε κρίσιμα φάσεις της ύπαρξης του. Προτιμώ να τις σκέφτομαι σαν κεφάλαια στην υγεία του μέλλοντα χρόνου.
Διά μέσου αυτούς τους ελέγχους, προλαμβάνονται προβλήματα πριν ακόμα γίνουν ορατά. Ο ειδικός μπορεί να αντιληφθεί μια αργοπορία στην ωρίμανση, ένα θέμα με τη τροφή, ή ακόμη και έγκαιρα σημάδια για πιθανό μακροχρόνιο νόσημα. Επίσης, είναι η σωστή ευκαιρία για εμάς τους ίδιους τους γονείς να συζητήσουμε για οτιδήποτε μας απασχολεί: τον ύπνο του παιδιού, τη σίτιση του, τη στάση του ή προβληματισμούς ασφάλειας. Λαμβάνουμε κατευθύνσεις που έχουν υπόψη το εθνικό σύστημα υγείας και τον τρόπο ζωής μας.
Για να μην υπάρχουν απρόοπτα, ας δούμε τι γίνεται τυπικά σε μια τακτική εξέταση. Στην αρχή, ο γιατρός θα ανανεώσει το ιατρικό ιστορικό και θα εξετάσει αν υπήρξαν νέα ενοχλήματα ή μεταβολές από την προγενέστερη φορά. Στη συνέχεια γίνεται η ολοκληρωμένη σωματική αξιολόγηση. Αυτή συνίσταται από τα ακόλουθα:
Στην Ελλάδα, γενικά τηρούμε ένα καθιερωμένο πρόγραμμα επισκέψεων. Συντονίζεται συχνά με το βιβλιάριο υγείας του παιδιού και το ισχύον πρόγραμμα εμβολιασμών. Το πλάνο αυτό έχει σχεδιαστεί για να πιάνει τις πιο κρίσιμες φάσεις ανάπτυξης. Αν γνωρίζουμε τι ακριβώς λαμβάνει χώρα σε κάθε ηλικία, αισθανόμαστε πιο προετοιμασμένοι και η επίσκεψη είναι πιο εύκολη και λιγότερο τρομακτική για όλους.
Τα πρώτα δύο χρόνια παρουσιάζουν τις πιο τακτικές επισκέψεις. Και είναι λογικό, γιατί ο ρυθμός ανάπτυξης είναι εξαιρετικά γρήγορος. Οι έλεγχοι γίνονται συχνά τον πρώτο μήνα (συνήθως στις 2 εβδομάδες και στον 1ο μήνα) και μετά στους 2, 4, 6, 9, 12, 18 και 24 μήνες. Σε κάθε μία, ο παιδίατρος θα αξιολογήσει το βάρος, το ύψος και την περίμετρο του κεφαλιού. Θα εκτιμήσει και την ψυχοκινητική εξέλιξη: πότε στηρίζει το κεφάλι, γυρίζεται, κάθεται, παράγει ήχους ή περπατά. Θα συμβουλεύσει για τους εμβολιασμούς της ηλικίας. Είναι επίσης η περίοδος που συζητάμε για το θηλασμό, την εισαγωγή των πρώτων στερεών τροφών και την ανάγκη για συμπληρώματα, όπως η βιταμίνη D.
Μετά τα δύο χρόνια, οι επισκέψεις λιγοστεύουν σε ετήσιες. Συνήθως λαμβάνουν χώρα γύρω στα 3, 4, 5 και 6 χρόνια, λίγο πριν την είσοδο στο δημοτικό σχολείο. Εδώ η προσοχή επικεντρώνεται στον λόγο, στις κοινωνικές δεξιότητες, στην ψυχοκινητική ωριμότητα και στην προετοιμασία για το σχολείο. Οι έλεγχοι της όρασης και της ακοής γίνονται πιο ενδελεχείς. Προσωπικά, πάντα γράφω μια λίστα με ερωτήσεις πριν από την επίσκεψη, για να μην ξεχάσω να ρωτήσω για τη διατροφή ή κάποια αλλαγή στη συμπεριφορά που διαπίστωσα.
Πολλοί γονείς υποθέτουν ότι οι τακτικοί έλεγχοι σταματούν μετά την παιδική ηλικία. Αυτό είναι λάθος. Η εφηβεία είναι μια περίοδος έντονων σωματικών και συναισθηματικών αλλαγών. Ο ετήσιος έλεγχος για έναν έφηβο δεν έχει να κάνει μόνο με την ωρίμανση και τους εμβολιασμούς (όπως το εμβόλιο HPV). Αφορά και θέματα ψυχικής υγείας, πίεσης από συνομηλίκους, ασφαλούς χρήσης του ίντερνετ, διατροφής και άσκησης. Είναι μια ευκαιρία για τον έφηβο να μιλήσει κατ’ ιδίαν με τον γιατρό και να επωμιστεί σταδιακά την ευθύνη για την υγεία του.
Οι δόσεις είναι ουσιαστικό κομμάτι του προληπτικού ελέγχου. Στην Ελλάδα λειτουργεί ένα θεσμοθετημένο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών που τηρεί τα παιδιά από τη γέννηση μέχρι την εφηβεία. Εγώ ο ίδιος εμπιστεύομαι αυτό το πρόγραμμα, γιατί φροντίζει ταυτόχρονα το παιδί και την κοινωνία γύρω του, περιορίζοντας τη διασπορά σοβαρών λοιμωδών νοσημάτων.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εμβόλια για ασθένειες όπως η φυματίωση, η ηπατίτιδα Β, η διφθερίτιδα, ο τέτανος, η κοκκύτη, ο ινφλουέντζα τύπου Β, η πολιομυελίτιδα, η ιλαρά, η παρωτίτιδα, η ερυθρά και ο ιός του ανθρώπινου κονδυλώματος (HPV). Ο γιατρός σας είναι αυτός που σας ενημερώνει για το χρονοδιάγραμμα κάθε εμβολιασμού, απαντάει στις ερωτήσεις σας και εγγυάται ότι όλα γίνονται στην κατάλληλη ηλικία. Είναι σημαντικό να του εκφράζετε ανοιχτά οποιεσδήποτε αμφιβολίες έχετε, ώστε να λάβετε ξεκάθαρες και επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις.
Οι εξετάσεις δεν είναι αποκλειστικά για αριθμούς και εμβολιασμούς. Ένα άλλος λόγος τους είναι να παρακολουθήσουν την συνολική ανάπτυξη του παιδιού. Με άλλα λόγια, να βεβαιωθούμε ότι επιτυγχάνει τα εξελικτικά στάδια σε λογικό περίοδο. Αυτά τα σημεία αφορούν στην κίνηση, τον λόγο και την επικοινωνιακή ικανότητα, τα συγκινήσεις και τις κοινωνικές ικανότητες, καθώς επίσης και τη γνωστική επάρκεια. Ο παιδίατρος χρησιμοποιεί συγκεκριμένες ερωτήματα και επισημάνσεις για αυτή την εκτίμηση.
Σε περίπτωση που κατά τη περίοδο του ελέγχου προκύψει οποιαδήποτε ανησυχία, δεν πρέπει να ανησυχήσουμε. Συνήθως αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει πιο στενή παρακολούθηση ή θα μας προτείνει μια εξειδικευμένη αξιολόγηση από ένα επαγγελματία, όπως παιδοψυχίατρο ή λογοθεραπευτή. Η πρώιμη ανίχνευση είναι το πιο σημαντικό. Όσο νωρίτερα εντοπιστεί μια δυσκολία, τόσο πιο αποτελεσματική μπορεί να είναι η υποστήριξη που θα λάβει το παιδί. Το βλέπω σαν να έχουμε ένα χάρτη: εάν ξέρουμε νωρίς αν υπάρχει παρεκτροπή, μπορούμε να βρούμε πιο εύκολα τον κατάλληλο δρόμο.
Η προεργασία είναι αυτό που μεταμορφώνει μια επίσκεψη στον παιδίατρο από ένα αγχωτικό καθήκον σε μια εύκολη διαδικασία. Με τα χρόνια, έχω καταλάβει ότι κάποια εύκολα πράγματα βοηθούν πολύ. Πρώτα, κρατήστε ένα μπλοκ ή αξιοποιήστε μια εφαρμογή στο κινητό σας για να καταγράφετε ερωτήσεις καθώς σας έρχονται μεταξύ δύο επισκέψεων. Μην αμελήσετε να πάρετε μαζί σας το βιβλιάριο υγείας, τον φάκελο του παιδιού και μια λίστα με τα φάρμακα που λαμβάνει.
Είναι φρόνιμο να προετοιμάζετε και το ίδιο το παιδί. Επικοινωνήστε του, ανάλογα με την ηλικία του, και εξηγήστε του ότι θα πάτε να δείτε τον γιατρό για έναν έλεγχο. Του εξηγείτε ότι ίσως χρειαστεί να ζυγιστεί και ότι μπορεί να ρωτήσει ο ίδιος ό,τι θέλει. Η αλήθεια μειώνει το άγχος. Και τέλος, μην φοβάστε να απαιτήσετε διευκρινίσεις αν κάτι δεν σας φαίνεται ξεκάθαρο. Ο παιδίατρός σας είναι ο σύμμαχός σας σε αυτό το θέμα.
Η επιλογή του παιδιάτρου και η δημιουργία μιας άριστης σχέσης με αυτόν ίσως είναι το ουσιώδες βήμα. Εσείς κατανοείτε το παιδί σας περισσότερο από τους πάντες. Ο παιδίατρος γνωρίζει την ιατρική. Η άριστη σχέση είναι μια σύμπραξη που θεμελιώνεται σε αμοιβαίο σεβασμό και ανεμπόδιστη επικοινωνία. Οφείλετε να αισθάνεστε άνετα να συζητάτε ακόμα και για τις πιο “τετριμμένες” ή “αστείες” φόβους σας. Αυτή η ειλικρίνεια είναι που βοηθάει τον γιατρό να σας κατανοήσει καλύτερα και να σας βοηθήσει πιο αποτελεσματικά. Μην αποφύγετε να ψάξετε και να ανακαλύψετε έναν επαγγελματία που ταιριάζει με τον τρόπο σκέψης και τις αξίες της οικογένειάς σας. Θεωρείται μια επένδυση που αξίζει τον κόπο.